Postmortale radiologie

Implementatie in de Nederlandse ziekenhuizen

Door op 25-06-2018
  • 00Inleiding
  • 01Indicatie en uitvoering van postmortale radiologie
  • 02 
  • 03Normale postmortale veranderingen
  • 04 
  • 05Organisatie en informatie
  • 06Reacties (0)

Samenvatting

Postmortale radiologie is een manier om niet- of minimaal-invasief informatie te verkrijgen over de ziekteprocessen en de doodsoorzaak. Afhankelijk van de leeftijd en de klinisch verwachte doodsoorzaak kan gekozen worden voor de radiologische modaliteiten röntgen, CT en MRI. Beeldgestuurde biopten kunnen bijdragen aan microscopische en microbiologische diagnostiek. Angiografie postmortaal kan informatie geven over bloedingen en mogelijk over occlusies en tromboses. De postmortale beeldvorming en beoordeling vertonen belangrijke verschillen ten opzichte van de diagnostiek bij levende patiënten en dit vraagt derhalve om een andere aanpak en expertise. In dit artikel maakt u uitgebreid kennis met de mogelijkheden en moeilijkheden van postmortale radiologie.

Dit programma is niet meer geaccrediteerd en kan daarom niet meer worden aangeschaft

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Auteurs Klein, W.M.
Hofman, P.
Rijn, R.R. van
Thema Nascholingsartikel
Accreditatie 1 accreditatiepunt
Publicatie 25 juni 2018
Editie Imago - Jaargang 4 - editie 2 - 2018 | editie 2

Leerdoelen

  • kent u de indicaties voor postmortale radiologie;
  • bent u op de hoogte van de beeldvormende protocollen naar indicatie en leeftijd;
  • weet u wat de (on)mogelijkheden zijn van diagnostiek bij postmortale radiologie;
  • kent u de normale postmortale veranderingen aan het lichaam;
  • heeft u kennis van belangrijke punten qua organisatie, informatie, juridische en financiële zaken aangaande postmortale radiologie.